Grążel żółty
Bylina wodna o grubym, podwodnym i czołgającym się kłączu (w dole na lewo). Liście długoogonkowe, pływają swobodnie na powierzchni wody. Sercowatojajo-wata blaszka liściowa jest gładka, skórzas-ta, o unerwieniu widlasto rozgałęzionym. Duże, żółte kwiaty mają zapach jabłka. Osadzone są na długich szypułkach, które je wynoszą ponad powierzchnię wody. Zapylenia dokonują owady. Owocem jest mięsista torebka o kształcie butelki (w dole na prawo). Gatunek ten jest rozpowszechniony w Europie i Azji; rośnie w płytkich wodach stojących lub bieżących, w martwych odnogach rzek. W wielu krajach jest rośliną chronioną.
W celach leczniczych zbiera się kłącza (Radix Nuphari lutei), ale tylko z wytypowanych stanowisk, lub kłącza roślin uprawianych. Odcina się ostrożnie część kłącza, czyści i przecina na połowę. Suszy się je ułożone jedną warstwą na siatkach, przewracając od czasu do czasu. Temperatura w suszarni nie powinna przekroczyć 40 °C. Suche kłącze zawiera alkaloidy (nufarynę, nufarydynę), glikozydy (nimfeinę), garbniki oraz inne substancje mało poznane i będące obecnie przedmiotem badań farmakologicznych. W małej dawce substancje te działają na organizm pobudzająco.
Roślina wchodzi w skład leków, które wpływają na ośrodkowy układ nerwowy i w dużych dawkach powodują porażenie. Dlatego też sprzedawane są one wyłącznie na receptę. Lecznictwo ludowe nie używa grążela.
Okres kwitnienia: V-VIII Zbiór kłączy: III i X
